ලබන්නට නොලැබූ බුහුමන..
ලස්සන චාම් ගවුමකින් සැරසිලා, අහිංසක ලීලාවෙන් ඉදිරියට පැමිනෙන ඇය දිහා, මඳ වේලාවක් මම බලාගෙන හිටියේ, දෙනෝ දාහක් අතරින් දුටු ඇගේ කිසියම් විශේෂත්වයක් නිසා යන වග නම් පැහැදිලියි. එදා කැලණිය සරසවිය යම්තාක් දුරකට විද්යාර්ථයින් ගෙන් පිරීගිය දිනයක් වුනා. ඒ මක් නිසාද කිව්වොත් නවක සිසුන් පිළිගැනීමේ උත්සවයක් සංවිධානය කර තිබුන හින්දයි.
ඉතින් ඔය විදිහට සිසු සිසුවියන් ගඟක් ගලන විලසකට ඉදිරියට ඇදෙන අතරතුර දුටු සොඳුරු දසුනක් මට මේ නිර්මාණය කරන්න පාදක වුනා. ඇය සුරූපී භද්ර යෞවන වියෙහි පසුවන තරුණියක් වූ අතර තරමක් මහලු කාන්තාවකගේ අතේ එල්ළීගෙන එන හැඩ දකින හැම කෙනෙකුගේම අවදානයට ඇය වෙත යොමු වුනා. ඇය සරසවි මව් සෙවනට එන මුල්ම දවස නිසා දෝ, මහලු කාන්තාවගේ අත තදින් අල්ලාගෙන සිටි අතර තරමක චකිතයක් පෙන්වමින් ඇගෙන් සමුගෙන ශාලාව වෙත පියමැන්නා.
ඇය ඈතට පියමනින තුරු මහලු කාන්තාව සිය ගෙල පුලුවන් තරම් ඔසවමින් ඈ යන දෙස බලාගෙන සතුටු කඳුලු වගුරවන්නට වුනා. එතරම්ම හැඟීම් බර රසබර අවස්ථාවක් වදන් පෙළකට අමුනන්නට ලැබීමම, මට ලබා දෙන්නේ නොසෑහෙන පන්නරයක් කිව්වොත් නිවැරදියි.
