“අන්න ඇය එනවා. ඇවිදින් ඈතට යනවා. ආයෙත් එනවා.” ඔය විදිහට නොනවතින දම්වැලක් වගේ සිතුවිලි සමඟ මතුවන ඇගේ චමත්කාරජනක රූප සොබාව දිහා, ඇස් පිල්ලම් නොගහමින් බලාගෙන ඉන්නට සිත තුලින්ම ආසාවක් මෝදු වේගෙන එනවා.

“ලස්සන තාවකාලිකයි.” “ලස්සන කන්නයැ” “පොත්තෙ ලස්සන තිබුනට ඒක හිතේ කොහින්ද” යනුවෙන් නානාවිද මතවාද දෙපසින් ගලා ගෙන ආවත් ලස්සන යමක්, කෙනෙක් දුටුවහම ඒ දෙස බලා ඉන්නට සිත තමන්ව ම පොළඹවගන්නේ හරිම අපූරු විදිහකටයි. ඉතින් චමත්කාරයක රස්මිය දෙනෙතින් ගිලිහෙන්නට මත්තෙන්, හිත තුලවන් කඩදාසියක සිතුවිලි නම්වූ පෑනෙන් ලියූ වදන් පෙළකි මේ.

Filed under: ආදරය, ඇරඹුම, උණුසුම, සිත